25 Oca 2013

Bok gibi hissediyorum. Bildiğin bok; biri yemiş yemiş doğanın dengesi gereği yediğin ne kadar güzel olsa da çıkmak zorunda. Kelimeleri yan yana getirip cümle bile kuramazken debelenip duruyorum. Hayatımın senin hayatından ne farkım var ki sevmediğim mesleğim, yok olmuş aşk hayatim, mutsuz ben. Neden mutsuzum? Nasıl mutsuz olunur bilmiyorum? Farkındayım çokta iyi beceriyorum.

Arkadaşım beni bi çük uğruna terk etti. Feci yalnızım. Hayattaki en kötü şey seni anlayan insanin, seni anlamaktan vazgeçmesiymiş.

Küçükken geleceğimi böyle hayal etmemiştim. Çok mutlu olacaktım. Hayallerimin mi beni terk etti yoksa umutsuzluğa mi düştüm? Bilemedim. Şimdi kurduğum hayallere şaşırıyorum. Büyüdükçe kendime yabancılaşmışım. Tek beden de iki farklı kişilik var. Biri yoğun bakımda, diğeri sürünüyor.

En sevdiğim bi bakımından da en nefret ettiğim şey asla vazgeçmemem. Çok istediğim bir şey var eylülde on yıl olacak ve hala vazgeçmedim. İstiyorum ne kadar takıntılı görünsem de insanin ne istediğini bilmesinden de önemlisi ona sahip çıkmak. İster bi on yıl daha geçsin beklemekten hiç usanmam. Belki de istediğimi hiç bi zaman yapamayacağım, olmuyor bazı şeyler ne kadar zorlasam da olmayacaktır ama ben beklerim.

Hobilerim de değişmez mi? Sürekli bilgisayar bozan küçük kızım. Word'u bile yüklemeye üşendim ne de olsa bi daha bozulacak her şey gidecek.

Hep kısacık saçlarım olmuştur. Minik yüzüme yapışan saçlar, aynaya baktığımda omuzlarıma dökülmekle kalmayıp nasıl uzadıklarını gördüm. Kısa saçlarımda mı terk etti beni. 

Şiir bile beni bıraktı, yazamaz oldum. Bitmeyen cümleler.

Yirmi üç yaşında hayatin anlamını feci kaybetmiş durumdayım. Aynaya baktığımda on yedi yaşım. Anladım ki kimlik yaşım yirmi üç, kemik yaşım on yedi, ruh yaşım bu aralar otuzu geçti.

3 yorum:

  1. kimlik yaşım 19 ruhen yaşım 79 -.-

    YanıtlaSil
  2. biri bizi gömsün

    YanıtlaSil
  3. "Şiir bile beni bıraktı, yazamaz oldum. Bitmeyen cümleler." ne acı bir söz eylemişsin..

    YanıtlaSil